Objawy dysplazji stawu biodrowego u psów Zmniejszona aktywność. Zmniejszony zakres ruchu. Trudność lub niechęć do wstawania, skakania, biegania lub wchodzenia po schodach. Kulawizna na zadzie. Kołysanie się, chód „podskakujący króliczek”. Zgrzytanie stawu podczas ruchu. Utrata masy mięśniowej uda. Ещё W jakim wieku sprawdzasz dysplazję stawów biodrowych u psów? Wiek […]
Omówiliśmy już kwestię dokumentacji, a zatem możemy wskazać ile kosztuje pies z rodowodem ZKWP. Cena za szczeniaka zazwyczaj rozpoczyna się od kwoty 4000-6000 zł. Jest to bardzo atrakcyjny przedział cenowy, zazwyczaj obejmujący zakup psów na tak zwane kolanka. Psy przeznaczone na kolanka nie mogą brać udziału w wystawach.
Długość życia psa z dysplazją zależy od kilku kluczowych czynników: Rasy: Niektóre rasy są bardziej podatne na dysplazję stawów niż inne. W niektórych przypadkach rasy te mogą być bardziej narażone na inne schorzenia.
Przy odpowiednim postępowaniu chirurgicznym i medycznym pies z dysplazją stawu biodrowego może prowadzić normalne, zdrowe życie. Twój pies powinien co sześć miesięcy odwiedzać weterynarza w celu przeprowadzenia badania fizykalnego, aby zapewnić zdrowie stawów oraz wzmocnić siłę i mobilność mięśni.
. Wątek: Jak prowadzić psa z dysplazją? (Przeczytany 3847 razy) Guest Pierwsze wydanie - może byc Mrzewińska Zapisane Dobry wieczór,pozwolę się wtrącić, bo właśnie znalazłam nowe wydanie 'Tropienia' w taniej Krakowie do odbioru osobistego lub pocztąPozdrawiam,AnnaAnnaJagna2012-08-14 23:54:32 Zapisane Dziękujemy,ceny powalające,na pewno ktoś skorzysta! Zapisane Pies tak się zapalił do tropienia, że ciężko mu zrozumieć, że nie padła tego typu komenda, a but po prostu zabrałam, bo zabawa jest skończona Pół godziny intensywnego szukania ze zmianą obiektu, przeplatane zostawaniem i przybieganiem na zawołanie i zwierzę zapadło w sen Zapisane Guest Miła Pani, dla psa danie możliwości tropienia, jakiejkolwiek pracy węchowej to trochę tak, jakby ktoś z nas w najpiekniejszych ogrodach świata musiał chodzić w opasce na oczach i tylko wąchać kwiatki i jakby nagle pozwolono mu zdjąć tę opaskę i patrzyćZofia Mrzewińska Zapisane Zapisane Witam. NA forum od niedawna i nie dość intensywnie ( w sensie regularnie). Cały czas właśnie się zastanawiam - jak powinnam postąpić. Mam sunię ON-ka. Obecnie roczna. Ze stwierdzoną dysplazją ( zdjęcia RTG - 7 m-cy).Nie ma ( i nie miała) żadnych objawów - w sensie kulawizny, bólów itp. Zaniepokoił mnie jej "plątonogi chód". Jedni- to normalne, inni- zrobić prześwielenie. Pojechałam do Ostrawy do wet z doświadczeniem ( takie dostałam polecenie). I cóż. Diagnoza jednoznaczna. Prawe biodro między B a C. A lewe lepiej miedzy A i B. I tyle. W sumie się załamałam, bo szukając szczeniaka - zdecydowanie kierowałam się właśnie względem sprawdzenia pod tym kątem. Zgłosiłam do hodowcy. Przejął się, ale .. czy powinnam coś więcej zrobić?? Oczywiście sunia jest z nami.. przez diagnozę - odseparowałam ją od psich szaleńczych trochę szkolenia i w ogóle.. niepokój, smutek i panika. Teraz ma rok. Jest bardzo energiczna i o wielkim temperamencie. Nie tak łatwo ją zmęczyć.. Wracamy na szkolenie. Ogólne posłuszeństwa i właśnie tropienie. Byłyśmy parę razy na wartsztatach.. Miałam trochę inne plany.. musiałam się przemodelować. Tylko jednak cały czas mam w głowie - czy powinnam coś jeszcze zrobić? Tak dla innych- aby nie musieli w sumie przeżyć takiego szoku i zastanawiać się - co dalej.. Jak to będzie. Od razu zaznaczam- że o eutanazji nawet nie pomyślałam. W ogóle nie wchodzi to w rachubę- piszę, bo ktoś mnie zapytał będzie miała potomstwa i tyle. Nie wyrabiam rodowodu. Tylko już myślę co będzie za kilka + ileś tam lat..( i oby tak długo..) Mieszkamy w dużym mieszkaniu, ale na 3-cim piętrze. Praktycznie przez 5 miesięcy była noszona po schodach na rękach ( potem nie dawałam już rady)Co i tak.. niestety.. nie pomogło... Ach.. czasem mi się płakać chce.. Zapisane Yusia - moja 8 (no bliżej już 9...) roczna suka z dysplazją D daje rady . Daje rady jeszcze się ścigać ze swoim kolegą whippetem, daje rady przeskoczyć 50 cm hoopek, biegać z piłka i patykami. Biegała nawet przy rowerze. Utrzymywana jest w "wyścigowej" wadze. Dziś co prawda przy rowerze zabieram ją tylko na przebieżki, ale do dziś się jej pysk śmieje na widok szorek do roweru. Dużo pływamy w sezonie - to fakt. Pies z dysplazją może NORMALNIE żyć. Z jakiego rejonu Krakowa jesteście? Może nawet na spacerze się kiedyś spotkałyśmy Zapisane Aicha ma 7 lat(skończy w marcu)-ma HD nie za bardzo powymiata po prostu dłużej preparaty na stawy i gdy nie wymuszam na niej ruchu aportem sama biega jak opętana,skacze,robi ją bolało pewnie sama zachowałaby umiar. Zapisane Bardzo wielkie dzięki! Naprawdę to dla mnie ważne.. i mega budujące! Łapię oddech, bo jakoś na parę miesięcy go wstrzymałam. Nie wiem u ilu weterynarzy byłam.. na konsultację i porady. Rozkładają ręce.. i wszyscy praktycznie to samo. Smyczka, zero biegania z psami, nie aportować, nie skakać, pływać. Jeden właśnie tak mimochodem wspomniał o eutanazji. Załamka. W każdym razie: nasza sunia - ma mega warunki- bo co tydzień wyjazdy na weekend ( mamy domek na samą rzeką..) ale woda jest super, byle była do kolan. Nie przymuszam jej, coby nie zrazić..bo jak raz spróbowałam ją wciągnąć i nawet podtrzymywałam.. to potem parę dni omijała rzekę - tzn jak mnie widziała obok.. Najgorzej jest z psami. Ona po psim przedszkolu mega pozytywnie nakręcona na wszystkie pieski... A tu smyczka i tęskny wzrok. Teren - gdzie mieszamy i bywamy - to d. Lotnisko Czyżyny. Poznała paru mega przyjaciół.. ale tu sama widzę, że za bardzo się nakręca... Szukam jej bardziej statecznych "znajomych"- tu trochę problem.. Ale już się nie poddaję.. tak, tak... przez diagnozę i mój szok- poluzowałam jej. Jest kanapowcem i to chodzącym za mną krok w krok. W każdym razie - jeszcze raz dzięki! Jak jesteś z moich okolic- daj znać!!! Bo czuję się trochę sama... Pozdrawiam. Zapisane Aicha ma 7 lat(skończy w marcu)-ma HD nie za bardzo powymiata po prostu dłużej preparaty na stawy i gdy nie wymuszam na niej ruchu aportem sama biega jak opętana,skacze,robi ją bolało pewnie sama zachowałaby umiar. Dzięki i Tobie 14ruda! No własnie czekałam na informacje i pociechę w tej właśnie wersji. Bo jak mówię - wet i inni jakoś tak patrzą na mnie - jak prawie trędowatą. No i nie każdy szkoleniowiec chce nas ogladać.. wiadomo.. pewno trochę inaczej. Ale sądzę, iż coś znalazłam. Od poniedziałku zaczynamy szkolenie od podstaw ( mimo, iż umie bardzo dużo, ale jak jest sama- niekonicznie przy pieskach- bo one są cudowne.. Zapisane Eutanazja przy czeskim b/c, co za lekarz przeciez to jeszcze zdrowy pies! Zapisane Eutanazja przy czeskim b/c, co za lekarz przeciez to jeszcze zdrowy pies! Eutanazja.. nie czeski wet.. Jeden z iluś tam, których odwiedziałam dla konsultacji. Dodaję : ze zdjęciami RTG i psem. No już prawie jak sport.. A szukałam tylko jakiejś pomocy i podpowiedzi- jak postępować. I to mnie trochę dodatkowo i jeszcze mam zrobić ponownie prześwietlenie, jak będzie miaał z 15 m-cy. Tylko się zastanawiam po co?? Przecież się nie cofnie. Dostaje Artroflex, trzymamy formę - w sensie wagi. Ale dodamy "pracę", bo zwariuję ja, a psa energia rozniesie.. Piszę o tym, bo właśnie parę miesięcy, po "wzruszaniu ramionami" wet i moim strachu zdecydowanie korzyści nie przyniosło... Zapisane Nie mam wprawdzie psa z dysplazją ale z wykrytym półtora roku temu zwyrodnieniem w jednym stawie skokowym. I po diagnozie też w pierwszym momencie byłam podłamana po tym co się dowiedziałam. Pytałam nawet weta czy ograniczając suce prawie całkowicie ruch i skazując ją tylko na spokojne spacerki na smyczy zapobiegnę postępowi tego zwyrodnienia odparł, że nie ma takiej pewności i czy pies będzie wtedy szczęśliwy wychodząc na parę minut tylko załatwić się i do domu. Obecnie suka sześcioletnia dostaje codziennie preparat dla zwyrodnieniowców i chodzi dziennie parę kilometrów, pływa, biega, bawi się się z innymi psami. Nie ma prawa jedynie skakać czy biegać na dłuższe dystanse co bardzo przydałoby się w ciągłej walce odchudzającej ale coś za coś. I mam nadzieję, że nie będę musiała jej jeszcze bardzo długo bronić tego co lubi robić tak więc i u Was też będzie dobrze. O czymś takim jak eutanazja w życiu nie pomyślałabym nawet jak przyjdzie mi kiedyś znosić ją codziennie z czwartego piętra. Zapisane Dla nas dysplazja to był szok!!! Nie wierzyliśmy. Wetka stwierdziła, że pies ma dysplazje po badaniu palcami stawów! Wytrzeszczyłam oczy. Natychmiast zgodzilismy się na prześwietlenie, które niestety tylko potwierdziło diagnoze. Ja nadal nie wierzyłam i wysyłałam zdjęcia do Polski na konsultacje do specjalistów. Wszytsko potwierdzili. Dysplazja na wszystkich czterech stawach choć pies rodowodowy, rodzice bez dysplazji już nie wspomne ile kosztował... Tak więc niech nie piszą osoby "jacy to głupi byliśmy" bo pies bez rodowodu. Jak widać po naszym przypadku rodowód nie jest żadną gwarancją. Wracając do leczenia: pani weterynarz nakazała krótkie spacery tylko na smyczy, żadnych szaleństw!Ja nie wyobrażałam sobie tego. Piorun codziennie dostaje preparat na stawy a raz w miesiącu daje mu zastrzyk domięśniowy Adequan Canine. Biega, pływa i prowadzi normalne psie życie. Narazie nie widać żadnych oznak choroby. Uważamy z mężem, że lepiej niech ma szczęśliwe życie nawet choćby miało być krótsze. Niestety jakby tego było mało Piorun ma jeszcze padaczke. Ataki nie są częste i przebiegają w miarę łagodnie (porównując do opisów jak padaczka może wyglądać u psa). W tej chwili leczymy go środkami niechemicznymi. Można powiedzieć - psia medycyna alternatywna (padaczkowa). Serce mi pęka, że jest taki chory. Każdego dnia i w każdej chwili obserwuje go czy wszystko jest w porządku. Nie będę tu opisywać jak taki atak wygląda bo to nic przyjemnego ale napiszę tylko, że gdy się zaczyna pies przybiega do mnie tak jakby chciał powiedzieć "pomóż mi pańcia". I pańcia pomaga jak może, czasem wieczorem, czasem o trzeciej nad ranem. Ale mimo wszystko kochamy strasznie to nasze biedne psisko i nie zamieniłabym go za żadne skarby. Zapisane
Dysplazja stawu łokciowego nie jest tak widoczna, jak krwotoczne zapalenie jelit z nagłą biegunką lub chlamydia u kota objawiająca się zapaleniem spojówek! Choroba postępuje niewidocznie i powoli, powodując dyskomfort oraz ból, który dopiero z czasem daje objawy w postaci kulawizny. Czy można zatrzymać chorobę? Jaka jest cena operacji?Jeśli szukasz więcej porad i informacji, sprawdź także zebrane w tym miejscu artykuły o chorobach psów. Skąd bierze się dysplazja stawu łokciowego u psa i kota? W budowie stawu łokciowego udział bierze kość ramienna oraz kość łokciowa i promieniowa. Staw łokciowy jest stawem złożonym, zawiasowym znajdującym się w kończynie piersiowej psa. Otoczony on jest torebką stawową i stabilizowany przez więzadła. Dysplazja stawu łokciowego jest związana z „nieprawidłowością w jego rozwoju”. Oznacza to, że trzy kości budujące staw nie pasują do siebie idealnie, czego konsekwencją jest nieprawidłowa koncentracja sił oddziałujących w określonym rejonie stawu łokciowego. U psów z dysplazją stawu biodrowego końcowym wynikiem nieprawidłowości jest choroba zwyrodnieniowa stawów związana z bólem i ograniczeniem zakresu ruchu. W dysplazji stawu łokciowego natomiast dochodzi do powstania nie tylko choroby zwyrodnieniowej, ale także np. do złamań wyrostków kostnych w obrębie stawu, które mogą wymagać leczenia oddzielnie lub razem z chorobą zwyrodnieniową stawów. U większości zwierząt z dysplazją łokcia problem polega na oddziaływaniu nieprawidłowych sił w części stawu zwanej wyrostkiem koronowym kości łokciowej. Powodują one mikroskopijne pęknięcia, które mogą powodować ból oraz kulawiznę. U diagnozowanych pacjentów badanie RTG często uwidacznia, że niewielka część wyrostka oddziela się od pozostałej części kości. Zjawisko to nazywane jest fragmentacją wyrostka wieńcowego i jest jedną z jednostek chorobowych towarzyszących dysplazji stawu łokciowego. Dysplazja stawu łokciowego u psa i kota – objawy choroby Nieprawidłowo zbudowany staw łokciowy jest najczęstszą przyczyną kulawizny kończyn przednich zarówno u psów ras małych, dużych, jak i olbrzymich. Czworonóg utyka na jednej lub obu przednich łapach. Nasilenie kulawizny bywa różne, ale wprawne oko opiekuna lub lekarza wychwycić może specyficzne kiwanie głową i jej unoszenie w trakcie obciążania chorej kończyny. Część psów prezentuje także nietypowy chód, a problem nasila się po długim odpoczynku lub ćwiczeniach. W związku z tym zwierzęta kuleją np. po przebudzeniu. Znaczna ilość przypadków diagnozowana jest u psów młodych, w wieku do 2 lat, ale niektóre osobniki zaczynają prezentować objawy dopiero wraz z postępującymi wiekiem. W przypadku dysplazji stawu biodrowego najczęściej mówi się o predyspozycji ras dużych. Dysplazja łokciowa dotyka jednak także małe psy. Stan ten ma głównie podłoże genetyczne, ale swoją rolę odgrywają również czynniki środowiskowe jak: otyłość w okresie szczenięcym,nieprawidłowe żywienie, forsowne ćwiczenia. Polecane karmy dla psów z problemami zdrowotnymi Zdarza się, że koniecznym badaniem jest artroskopia, czyli obrazowanie wnętrza stawu przy użyciu endoskopu. Prawidłowo wykonana artroskopia może dostarczyć wielu cennych informacji dotyczących powierzchni stawu, co w połączeniu z wynikami radiografii lub tomografii komputerowej pozwala na opracowanie najlepszego sposobu postępowania z czworonogiem. Jeśli szukasz więcej porad, sprawdź także zebrane w tym miejscu artykuły o chorobach stawów. Leczenie – czy konieczna jest operacja? Leczenie dopasowywane jest do stanu pacjenta. Nie zawsze wymagana jest operacja, a ortopeda zalecić może zalecić rehabilitację (np. hydroterapię), odpowiednie ćwiczenia oraz dietę, gdyż bardzo istotna jest kontrola masy ciała psa. Zawsze idąc np. po tabletki na kleszcze dla kota, zabieraj swojego pupila i waż go w poczekalni lub w gabinecie weterynaryjnym, by mieć świadomość jego wagi!Dysplazja stawu łokciowego o kota i psa krok po kroku, czyli diagnoza, leczenie, objawy, powikłania W niektórych klinikach dostępne są już także metody z wykorzystaniem komórek macierzystych oraz osocza bogatopłytkowego. W łagodzeniu objawów można zastosować także niesteroidowe leki przeciwzapalne oraz suplementy na stawy, co może pomóc w ich nawilżeniu i zmniejszy zapalenie w stawie. Chirurgiczne leczenie dysplazji stawu łokciowego w przypadku, gdy problem ogranicza się do odizolowanego fragmentu wyrostka koronowego kości łokciowej, polega na jego artroskopowym usunięciu. Rokowanie zależne jest od stopnia zaawansowania chorób w pozostałej części stawu i jest bardzo indywidualnie. W rzadszych przypadkach specjalista może wybrać metodę polegającą na otwarciu stawu. Cena operacji to koszt około 1500zł, choć jest on zależny od miasta, wagi psa oraz renomy chirurga. Chcąc chronić zwierzę przed chorobami przenoszonymi przez kleszcze, regularnie kupujemy krople na kleszcze dla kota oraz specjalne obroże dla psów. Czy można uchronić pupila przed niewidocznymi gołym okiem zmianami w stawach? Niestety, w związku z genetycznymi skłonnościami do choroby nie zawsze mamy taką możliwość. Warto jednak dbać o odpowiednią masę ciała psa, stosować bezpieczne ćwiczenia oraz unikać urazów. Nieleczona dysplazja doprowadza do choroby zwyrodnieniowej stawu łokciowego, a toczące się w strukturach stawu zapalenie powoduje ból oraz kłopoty z poruszaniem. Jeżeli podejrzewasz chorobę, bez względu czy jest to krwotoczne zapalenie jelit z biegunką, chlamydia u kota, czy nieznaczne problemy z poruszaniem, skonsultuj się z lekarzem weterynarii. Nieleczona choroba zagraża życiu twojego psa! Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny? Dla 98,3% czytelników artykuł okazał się być pomocny
Rasy psów różnią się od siebie wielkością, czy budową ciała. Nakreślają także obraz jego determinujących cech charakteru oraz mogą w pewnym stopniu przybliżyć ilość czasu, jaki przedstawiciel danej rasy prawdopodobnie spędzi u naszego boku. Na przestrzeni lat wygląd poszczególnych psów ulega ciągłym zmianom, które zachodzą w wyniku krzyżówek genetycznych przedstawicieli o najbardziej pożądanej aparycji. Cały proces zachodzi pod czujnym okiem hodowcy, który decydują, jaki materiał genetyczny należy wyodrębnić, aby na świat przyszedł idealny reprezentant warto mieć na uwadze, że nie wszystkie psy, które na pierwszy rzut oka wyglądają jak konkretny rodzaj czworonogów, są w rzeczywistości zwierzętami rasowymi. Co ciekawe, panuje powszechna opinia, jakoby te najbardziej "zmiksowane" pupile potrafiły przeżyć dużo dłużej niż ich starannie wyselekcjonowani kuzyni. Jeśli z kolei chcesz się dowiedzieć, jakie rasy psów żyją najkrócej, możesz o nich więcej przeczytać >tutajtutaj<. Dzięki świetnej kondycji rasa ta jest wolna od predyspozycji do chorób (poza dysplazją stawów charakterystyczną dla wszystkich owczarków), dlatego właściciel może się spodziewać, że jego pupilowi przez długie lata będzie dopisywało zdrowie. Te owczarki żyją ok. 13-15 lat. 5. Szpic miniaturowy (pomeranian) - Mówiąc o imponującej długości życia u psów, nie można zapomnieć o niepozornym, małym zwierzaku, który wygląda jak żywa maskotka. Zadziorny psiak pochodzący z Europy Środkowej króluje na liście najpopularniejszych zwierząt domowych. Pomeraniany są z natury zdrowymi stworzeniami, choć właściciele powinni pamiętać, aby badać je pod kątem alergii. Żyją on średnio 14 – 16
Prev 1 2 3 4 5 6 Next Page 1 of 15 Recommended Posts Share Właśnie wróciłam z kliniki weterynaryjnej gdzie mój ON miał dwie konsultacje: jedna u chirurga - nie zeszło jedno jąderko, czeka nas za tydzień zabieg. Druga konsultacja u ortopedy i zdjęcie RTG w kierunku dysplazji stawów biodrowych. Tak jak ta pierwsza diagnoza mnie nie przeraziła, spodziewałam się i nastawiłam na to, że nie da rady, trzeba operowac bo jąderko tkwi w okolicy pęcherza moczowego :-( tak ta druga diagnoza zwaliła mnie totalnie z nóg !!! Zrobiłam to badanie żeby się przekonać że wszystko dobrze, w końcu rodzice bez dysplazji, przodkowie tu co? - DYSPLAZJA i to obu bioder, z czego prawe biodro właściwie bez żadnych szans na ... no właśnie, chyba na cokolwiek. Panewka spłaszczona i piesek prawdopodobnie za miesiąc zacznie kuleć. Drugie biodro niby lepsze, ale też bez pozytywnych rokowań :-( Pani doktor powiedziała bardzo delikatnie ale zrozumiałam, że piesek będzie cierpiał, wszystkie działania nasze będa zmierzac do tego by ulżyć mu w bólu i cierpieniu... Dostaliśmy ARTHROSCAN - przy okazji mam pytanie, czy ktos zna ten lek? Za miesiąc mamy powtórzyć RTG. Pobrała także krew w celu okreslenia poziomu wapnia i fosforu. Po południu będę miałą wyniki. Generalnie jestem totalnie załamana i nie wiem, ale chya czuję się oszukana przez hodowcę. Mój owczarek jutro kończy 5 miesięcy. Rodzice mojego DONka to mistrzowie wielu wystaw. Wielokrotnie na podium, i to na tym najwyższym stopniu! Podałabym stronkę, ale nie chcę przynajmniej jeszcze teraz, nikogo źle oceniać. Mam w ręku rodowód, w którym do czwartego pokolenia włącznie żaden pies nie ma dysplacji - wszędzie A. A tymczasem mój DONek ma tak zaawansowaną dysplazję, przeciez genetyczną, do tego będzie wnętrem... a kupiłam go jako psa wystawowego...za niemałe pieniądze. Czy hodowca powinien być pociągnięty do odpowiedzialności? Poradźcie mi proszę, co robić? Zarówno w kwestii hodowcy jak i przede wszystkim pieska. Dostalismy tylko zakaz aportowania, ruch tylko prostolinijny, no i ten ARTHROSCAN 1 tabletka na dobę. Pani doktor cieszy się dobrą opinia więc raczej się nie pomyliła. A szkoda, bo wolałabym żeby tak było... Peka mi serce gdy patrzę na mojego kochanego pieska. Dopiero co mu życie ratowałam (pisałam o tym juz na dogomanii, cztery tygodnie temu), była transfuzja krwi i w tej chwili juz zaleczona anemia, bo wyniki sa coraz lepsze, a dzisiaj spadło na mnie TO! Co dalej z tym moim piesekim??? Proszę o radę! Quote Link to comment Share on other sites Replies 358 Created 13 yr Last Reply 7 yr Top Posters In This Topic 21 50 80 38 Posted Images Share Jak to DON-ek wystawowy :roll: Czy na pewno masz psa z rodowodem?? Niestety to, że rodzice, dziadkowie itd. psa mają HD A nie daje żadnej gwarancji, że psiak będzie zdrowy, zmniejsza ryzyko ale go nie eliminuje :shake: Quote Link to comment Share on other sites Share przeczytaj umowę z hodowcą, tam powinno wszystko być. Wielu hodowców partycypuje w kosztach leczenia. To jeszcze nie wyrok psy z dysplazją mogą przez wiele lat nie mieć żadnych objawów Quote Link to comment Share on other sites Share Przepraszam ale jestem ciekawa gdzie robilas prześwietlenie ? Czy to odczytał ortopeda, piesek jest młody wiec rokowania są zawsze inne niz u starszego psa. Quote Link to comment Share on other sites Share juz doczytałam, czy to klinika p. Wąsiatycza? Quote Link to comment Share on other sites Share Pięć miesięcy temu pochowałem psa, z którego dysplazją walczyłem przez kilka lat. Spokojnie, musiałem go uśpić z powodu zupełnie innej choroby. Na dysplazję znalazłem sposób i przez ostatni rok problem miałem z głowy. Tytułem wyjaśnienia dodam tylko, że rozwiązanie znalazłem niejako "rzutem na taśmę", tzn. przygotowywałem się psychicznie do wyrażenia zgody na operację resekcji stawów biodrowych, bo wet. stwierdził, że nic już nie pomoże. Ostatecznie do operacji nie doszło. Cudownego sposobu działającego z dnia na dzień nie znalazłem i podejrzewam, że go niema. Zacząłem karmić mojego (dorosłego, czteroletniego) psa karmą Hills'a o nazwie: HILL'S PD Canine j/d. Ponadto raz dziennie podawałem jeden z leków zawierających glukozaminę i hondroitynę. Kupowałem w aptece. Nazw nie pamiętam, ale jest kilka leków tego typu. Po mniej więcej trzech miesiącach zauważyłem, że nie każdy bieg mojego psa kończy się wypadnięciem stawu i kilkutygodniowym leczeniem, a po następnym miesiącu czy dwóch "awarie" się skończyły. Podawałem ten zestaw przez ok. 1,5 roku i problemy ze stawami biodrowymi się skończyły. Potem zmieniłem karmę, zostawiając glukozaminę i po ok. 4-6 miesiącaach ponownie zaczęły występować kulawizny, które wymagały nastawiania stawów. Nie zdążyłem ustalić, czy ponowne podawanie odpowiedniej karmy spowodowałoby powrót do zdrowia, bo nagle i niespodziewanie mój pies doznał uszkodzenia kręgosłupa i po miesiącu walki musiałem go uśpić. W każdym razie z dysplazją nie jest tak źle, jak na to wygląda w pierwszej chwili. Jakiś czas temu znalazłem w Internecie artykuł na temat leczenia dysplazji metodami nieoperacyjnymi. Przeszukałem dysk swojego komputera, ale "na szybko" go teraz nie znalazłem. Pamiętam tylko że polscy weterynarze, posługując się karmami i lekami zupełnie innych producentów osiągnęli bardzo dobre wyniki. Wyciągali stąd wnioski, że w dużym stopniu dysplazja wynika z niewłaściwego żywienia. Ja jestem zdania, że raczej odpowiednim żywieniem można powstrzymać lub nawet cofnąć objawy dysplazji. Co do odpowiedzialności hodowcy, to oczywiście też miałem żal, że mój pies zachorował na dysplazję, która podobno nie występuje w tej rasie, ale kiedy emocje opadły wychodzę z założenia, że każda żywa istota to wynik swego rodzaju losowania i po prostu mieliśmy (ja i on) pecha. Powodzenia, nie załamuj się i nie wierz, że nic się nie da zrobić. Ja to już przerobiłem. Quote Link to comment Share on other sites Author Share [B]kd999 -[/B] strasznie współczuje z powodu Twojego pieska, pewnie jeszcze Ci smutno z powodu jego odejścia :-( ale dziękuję bardzo za te cenne informacje, porozmawiam o tym z panią doktor, musze tez zapoznać się z lekiem który został przepisany i który rozpoczęłam już podawac - ARTHROSCAN (może ktoś coś o tym leku wie?) Pewnie tak jak piszesz, emocje opadną, ale szczerze chciałabym dowiedzieć się co czeka mojego psa - przywiązałąm się przez te 3 miesiace do niego, i dzieci tez...Pani doktor wspominała o tej resekcji stawów biodrowych- obawiam się że jest już tak źle, że tylko to będzie wchodziło w grę. Ale z drugiej strony jak u tak młodego psa tak poważnie zaawansowana dysplazja? Załączyłabym zdjęcie - musze je zeskanować i spróbuję. Na pierwszy rzut oka widać, i to nawet laik by zauwazył, że prawej panewki prawie w ogóle nie ma, ta kość nie ma się dosłownie o co zaczepić, dziw tylko bierze że ten pies chodzi, ba biega, a drugi staw jest ciut lepszy, jest niewielki "łuk" ale z normalnie wykształconą panewką nieiwle ma wspólnego ;-( skąd taka wada??? dlatego dziękuje za te informacje, skorzystam, a na pewno się nie poddam, tylko pewnie to i tak zalezy od stopnia dysplazji... A może się mylę? Wyprowadźcie mnie z błędu...Aha, a ta karma to i tak dla dorosłego psiaczka - mój ma dopiero 5 miesięcy i karmie go Pro Planem Puppy Large Protection Athletic (chyba dobrze napisałm) [B]bumerang[/B] - tak to klinika p. Wąsiatycza; uratowali mi tam niecały miesiąc temu tego samego DONka, dlatego obdarzyłam ich zaufaniem. Sprawia wrażenie bardzo dobre, zwłaszcza lekarze, z którymi miałam styczność, okazali się fachowcami. Mam nadzieję, że dobrze wybrałam? [B]wezyr[/B] - piesek na pewno ma rodowód, dostałam go niecałe 2 tygodnie (trochę to trwało) temu ze Związku. I nawet z ciekawością przesledziłam wszstkich przodków mojego psiaczka. Cytuję: "Certyfikat wiarygodności. Wypis z Księgi Rodowodowej Owczarka Niemieckiego Długowłosego" itd. - pełne informacje o psie. Quote Link to comment Share on other sites Share Dobrze trafilaś, dr. Wąsiatycz to ceniony ortopeda, trzymaj sie go. Quote Link to comment Share on other sites Share Radziłabym rozmowę z innym ortopedą,przy poważnych problemach powinno sie przeprowadzic dodatkowe konsultacje,szczególnie gdyby groziła psu operacja. Z jakiego Związku pochodzi rodowód psa? O ile wiem to DON- ki są nieuznawane przez FCI a tym samym przez Związek Kynologiczny w zdaniem dyskryminacja psów ze względu na długość szaty jest absurdalna, ale fakt pozostaje faktem. Quote Link to comment Share on other sites Share Wygląda na to, że Arthroscan to dobry wybór: [url= 60tab.[/url]. Jak widzę to glukozamina, hondroityna i inne tego rodzaju substancje. Nie sugeruj się tym fatalnym zdjęciem. Na rtg nie widać chrząstek, a prawdopodobnie one zastępują kość w okolicy stawu, jeśli wytrwale będziesz psa leczyła. Kiedy zobaczyłem zdjęcie stawów swojego psa też myślałem, że tylko operacja i właściwie w drzwiach, wychodząc od innego weterynarza w innej sprawie, spytałem co on sądzi o resekcji stawów. Wtedy już dogrywałem termin operacji i bardzo mało brakowało, żebym popełnił ten straszny błąd. Z psem w tak młodym wieku jeszcze wiele można zdziałać. Przekopię Internet i znajdę ten artykuł. Quote Link to comment Share on other sites Author Share Dziękuję bardzo za te cenne sugestie, wczoraj juz prawie na glowe dostałam, bo zaczęłam się zastanawiac jak się z tym psem bawić? Nakazany ruch prostolinijny - może biegać nawet, ale wszystko w linii prostej... hm, to strasznie smutne, taki energiczny piesek, przeciez taki młodziutki, aż rwie się do biegania, skakania, zabawy z piłką... Pęka mi serce, naprawdę ;-( Chyba że przesadzam, wiem że na pewno zabronione aportowanie, czyli gwałtowne hamowanie, a co z reszta elementów zabaway? Jak Wy bawicie się z pieskami które mają dysplazję? A może cos o tym wiecie? Przeciez to ONek, stworzony do biegania, hasania ... I jak go tego pozbawić, żeby mu nie wyrządzic krzywdy, zwłaszcza że piszecie, że te stawy i tak się jeszcze do końca nie uformował... Nie wiem jak ten problem rozwiązać. kd999, dziękuję bardzo za tak ogromną chęć pomocy, też staram się każdą wolną chwilę siedziec w necie i szukać odpowiedzi na dręczące mnie pytania, ale to jeszcze pewnie przede mną. Dlatego dziękuję Ci. Aha, DONki faktycznie nie są akceptowane przez ZKwP ale mają swoje kluby owczarka niemieckiego długowłosego, mają swoje wystawy, które ponoć nie odbiegają jakością i poziomem od tych organizowanych przez ZKwP. Niestety nie będę miała przyjemności tego ocenić. Nasz DONek nalezy do KOND w Polsce w Witkowie. Nie wiem ile takch klubów w Polsce jest, na pewno główny jest we Wrocławiu, tam trafiłam szukając hodowli. Quote Link to comment Share on other sites Share A czy uda się zeskanować albo w inny sposób umieścić to zdjęcie? Chciałam tylko zaznaczyć jedno-[B]nie leczy się zdjęcia rentgenowskiego tylko psa[/B]. Jeśli u psa nie występują żadne objawy wskazujące na ból (niechęć do poruszania się, pociąganie tylnymi kończynami, trudności we wstawaniu itp.) to wydaje mi się, że nie należy podejmować decyzji o natychmiastowej operacji, tym bardziej, że pani dr też chyba tak nie myśli skoro kazała się zgłosić na kontrolę za miesiąc. Czasem bywa tak, że psy z lekką dysplazją odczuwają silny ból i u nich należy wdrożyć postępowanie operacyjne a psy z średniego stopnia lub ciężką dysplazją nie wskazują na występowanie jakiegokolwiek bólu i u nich z zabiegiem, przynajmniej do pewnego momentu można się wstrzymać. Quote Link to comment Share on other sites Author Share Postaram się coś z tym zdjęciem zrobić, żeby je zamieścić, ale to chyba troche potrwa bo nie wiem jak się za to zabrać :p A piesek czuje się dobrze, jest niesamowicie energiczny, nawet się złości, gdy mu te zabawy ograniczam :angryy: Ale teraz jeszcze bardziej widzę gołym okiem, że to prawe bioderko jest wyżej, sygnalizowałam ten fakt już ponad miesiąc temu mojemu ówczesnemu wetowi (juz nim nie jest po kilku błędnych diagnozach) ale on się niczego nie dopatrzył. A ja się dopatrzyłam, z weterynarią nie mając nic wspólnego...:angryy: W tej chwili żałuję, że odpuściłam ten problem, ale faktycznie tylko chwilami miałam wrazenie że to bioderko jakby wyżej było. Hm, piesek miał wtedy 3,5 miesiąca i do głowy mi nie przyszło, zwłaszcza po zapewnieniach weta i po takich rodzicach, że to bjaw dysplazji. O operacji na pewno na razie nie myslę, będę to konsultować. Dojrzałam dzis do decyzji, że chyba wybiorę się do Wrocławia do tej słynnej kliniki i znanego dr Siembiedy (przepraszam jesli źle napisałam nazwisko - musze przeszukać jeszcze raz posty i sprawdzić dokładnie to nazwisko) Czy ktoś mógłby mi podac namiary na ww. lekarza a przede wszystkim klinikę w ktorej przyjmuje i robi zdjęcia RTG ? Czy czeka się na termin czy wystarczy zadzwonić dzień przed wizytą? Quote Link to comment Share on other sites Share Dr Siembieda napewno przyjmuje na Klinice Chirurgii Uniwersytetu Przyrodniczego. Jeśli chodzi o wykonanie zdjęcia to robią to "od ręki" ale jeśli chodzi o interpretację zdjęcia w kierunku dysplazji to wtedy potrzebny jest dr Siembieda :) Co prawda jest codziennie na uczelni ale prowadzi też zajęcia wiec najlepiej zadzwonić na ambulatorium i tam udzielą konkretnych informacji dane tel. na stronie [url= i Klinika Chirurgii[/url] Poza tym przyjmuje też po południu tu: ul. Canaletta 89 345-20-99. Quote Link to comment Share on other sites Share Myślę, że skoro nie ma żadnych poważnych objawów dysplazji, nie macie powodu do niepokoju. Jeżeli pies mający dysplazję nie kuleje, nie ma problemów z wstawaniem, chodzeniem po schodach, jest energiczny i wesoły to znaczy ze jego stan nie jest bardzo poważny. Już ktoś pisał wcześniej - możliwe, że na zdjęciu nie jest jeszcze wszystko widoczne, u 5 miesięcznego psa stawy mogą być jeszcze w pełni nieuformowane. Jeszcze wiele możecie zrobić. Ja bym zaczęła od konsultacji u jeszcze jednego weterynarza (ortopedy oczywiście który ma uprawnienia do wystawiania opinii na temat dysplazji, Siembieda to doskonały wybór, oprócz niego może Janicki, czy Kopczewski) i wtedy dopiero zastanawiała się co dalej.. Co do ruchu - gdy pies ma poważna dysplazję, potrzebuje mocnych mięśni, dlatego nie wolno psa dysplastycznego trzymać w domu i nie pozwalać na długie spacery, wręcz przeciwnie - chodźcie z nim na spacery jak najdłuższe, ile ma siły tyle niech chodzi. Ograniczcie zabawy z innymi psami, rzucanie aportów itp. Ale spacerki czy spokojne bieganie po łączce, jest chyba jak najbardziej wskazane. Ja na stawy polecam preparaty firmy Orling (czyli Chondrocan i Gelacan), żadnym innym preparatom nie powierzam zbytniego zaufania. Mój berneńczyk miał zdiagnozowaną dysplazję w wieku 4 miesięcy, w wieku 7 przeszedł pectinoctomię, a dziś - jest radosnym olbrzymim psiakiem, który uwielbia biegać po kilkanaście kilometrów dziennie. Dysplazja to nie wyrok, potrzebne jest tylko odpowiednie prowadzenie psiaka. Quote Link to comment Share on other sites Author Share Dziękuję, bardzo cenię Wasze rady. [B]Natalia i Galwin[/B] - jakie są objawy dysplazji? Pisałam, że widać gołym okiem, ze prawe bioderko jest krzywe. Czy to nie jest objaw dysplazji? No niestety tej w najgorszym wydaniu? Zwątpiłam...Nie znam się na tym kompletnie, ale myślałam ze to biodro już z wyglądu świadczy o dysplazji... A Arthroscan jest kiepskim lekiem? Poczytam sobie przy okazjo tych preparatach podanych przez Ciebie. Czy Twój psiaczek miał brzydką tę dysplazję, to znaczy bardzo kiepskie były bioderka? I dziękuję za rady dot. ruchu, takie wskazówki są dla mnie bardzo ważne. [B]Vesna[/B], bardzo dziękuję za te namiary, zaoszczędzi mi to sporo czasu w szukaniu, więc jutro zabieram się za umawianie terminu... Odebrałam dziś wyniki dot. wapnia i fosforu - są w stosunku 2:1, więc chyba ok... ale wyszedł kolejny problem, nie tak bolesny jak ta dysplazja. Bardzo wzrosły leukocyty i analizując zachowanie psa - popuścił trzy razy siusiu w domu, a to mu się nie zdarza, robi je częściej i więcej, pewnie to będzie zapalenie pęcherza :-( Jutro oddam mocz do badania ale pewnie to będzie to. On cały czas jest chyba bardzo osłabiony jeszcze . Jutro mija dokładnie miesiąc odkąd trafił niemal w ostatnim momencie do kliniki z ciężkim zatruciem, przeszedł transfuzję krwi (bez tego nie miałabym teraz o kim tu pisac) i leczenie Eprexem na niedokrwistoś. Erytrocyty wzrastają, dzis to było już 4,6 a zaczynalismy od 0,88 !!! No ale pewnie cały czas jest osłabiony i pewnie przez to taki podatny na infekcje... I do tego to prawe biodro... BARDZO WIDOCZNA JEST WADA TEGO BIODRA :-( więc zastanawiam się czy zdążę gdzieś z konsultacją bo mam wrażenie że lada chwila będzie kiepsko. Piesek jest tak energiczny, czy to go nie boli jeszcze? Czy boli ale on nie daje nam tego po sobie poznać? Ale dziś w końcu podniósł kilka razy drugie uszko, klapnęło mu po tych zabiegach sprzed miesiąca. Jeszcze mu nie stoi na stałe, ale mam nadzieję że lada dzień to nastąpi...Poza tym wypadają mu mleczaki, ostatnio codziennie jakiegoś gubi. Więc może z tym uszkiem troche to jeszcze potrwa... Straszny biedaczek, w ciągu miesiaća tyle przeszedł i będzie jeszcze niestety przechodził. Ale ja wierze że uda mu się pomóc i pragnę razem z niektórymi z Was, którzy pisali tutaj o pokonaniu w ten czy inny sposób tej choroby, za kilka, może kilkanascie miesięcy śmiać się z tego wstrętnego choróbska i móc się podzielić dobrymi wieściami... Quote Link to comment Share on other sites Share No na pewno coś nie tak z układem moczowym :-/ Koniecznie zbadajcie ten mocz dziś.. Nie wiem co może oznaczać krzywe bioderko, to że odstaje do góry to raczej nie jest powodem dysplazja, a nierównomiernego wzrostu... Przynajmniej z tego co ja wiem (i na podstawie tych dysplastyków które ja widziałam). Quote Link to comment Share on other sites Author Share Przemyślałam, przeanalizowałam i ... powstał dylemat. Zdecydowałam (ale nie do końca jestem przekonana, dlatego proszę o sugestie): RTG w klinice AR u dr Siembiedy lub dr Atamaniuka ale ostateczna konsultacja i decyzja (prawdopodobnie o zabiegu) u dr Niedzielskiego. Chciałabym oczywiście jak najszybciej, więc będę się lada dzień umawiać. Wyczytałam, że 5miesięczne pieski operuje się najlepiej (znoszenie narkozy, rekonwalescencja itd.) Ale mam dylemat który musze bardzo szybko rozwikłać. Piesek jest umówiony na zabieg 14 listopada , zabieg w jamie brzusznej - ściągnięcie bądź usunięcie jąderka. Na pewno będzie narkoza. Co powinnam zrobić? Te stawy chyba ważniesze? Nie wiem... jąderko może nowotworzyć, ale to równie dobrze może być za kilka czy inaczej trzeba je usunąć, jeśli nie da się go ściagnąć. Czy mogę ryzykować dwa zabiegi w krótkim czasie? Jeśli tak, to jaki powienien być odstęp? Jest szansa , choć pewnie niewielka, że to jaderko można ściągnąć, zależy od długości powrózka, i pewnie tu też gra rolę czas...Poza tym właśnie mamy zapalenia pęcherza moczowego, antybiotyk do 14 listopada właśnie... Nie mam pojęcia co zrobić... :shake: Przy okazji zacytuję opis zdjęcia RTG: "RTG - silnego stopnia spłycenie panewek, głównie po stronie prawej. Panewki o zaokrąglonych brzegach, luźne torebki stawowe. Prawy staw - nadwichnięcie w stawie - grozi zwichnięciem. Lewy staw jest w lepszym stanie - mniejszego stopnia spłycenie panewki ale również już zmiany zapalno-wytwórcze więc staw nie kwalifikuje się do zabiegu TPO. Oba stawy nie kwalifikują sie do żadnych działąń naprawczo chirurgicznych. W przyszłości przy bolesności stawów wskazany zabieg resekcji głowy i szyjki kości udowej lub zabieg wstawienia endoprotezy stawu biodrowego - tego na który są objawy bolesności i dzień dzisiejszy tylko leczenie zachowawcze. " Czyta się strasznie, prawda... :-( Ja myślę o zabiegu daroplastyki u dr Niedzielksiego... Quote Link to comment Share on other sites Share Daroplastyka jest zdecydowanie mniej inwazyjna anizeli TPO... W Polsce takich zabiegow zostalo wykonaych tylko kilkanascie i jedyna osoba w Polsce kto ja wykonuje to wlasnie dr Niedzielski (niektorzy mowia ze to chirurg ostatniej nadzieji). Mysle, ze to nie ma dylematy czy wpierw jaderka czy biodra. Jezeli stan bioder jest tak powazny, to nie ma co sie zastanawiac - trzeba operowac biodra. Jedz na konsultacje do Siembiedy i do Niedzielskiego. Oni najlepiej Tobie doradza czy daroplastyka czy TPO... Czy moze jeszcze dac szanse naturze, moze trzeba czekac. Zajrzyj na , tam sa osoby ktore przeszly daroplastyke ze swoimi psami. Co do mojego psa... Po pierwszym przeswietleniu nasz weterynarz chcial go uspic, bo stwierdzil ze ma zupelnie niewyksztalcone biodra i ze on nie ma prawa juz teraz chodzic i ze lada dzien przestanie. Pojechalismy do profesora Kopczewskiego ktory kazal czekac... Po 3 miesiacach wykonalismy kolejne przestwietlenie i o dziwo - okazalo sie, ze ma tylko nadwichniecie prawego stawu biodrowego, a lewy (ten ktory byl zupelnie niewyksztalcony) okazal sie w normalnym, prawidlowo zbudowanym stawem. Na prawa lape zrobilismy pectninoctomie. Dlatego wlasnie mysle, ze nie musi byc u Was tak bardzo zle :-) Ale wiem co czujesz i jakie mysli przychodza... Glowa do gory! Quote Link to comment Share on other sites Share [quote name='Natalia i Galwin'] Co do mojego psa... Po pierwszym przeswietleniu nasz weterynarz chcial go uspic, bo stwierdzil ze ma zupelnie niewyksztalcone biodra [/quote] Natalio nie wiem czy mogę Cię o to zapytać :oops:. Czytałam Twój blog o Galwinie, czytam Twoje posty wiem skąd pochodzi Galwin bo znam właścicieli jego siostry. Czy to nie wina hodowcy, że psy i to nie jeden z miotu ,obciążone są taką wadą ? Czy po zdrowych rodzicach, wolnych od dysplazji dzieci ich mogą być chore?(czy dalsze pokolenia były zdrowe ?) Jeśli tak to znaczy,że popełniono błędy w odchowie szczeniąt?Ja mam kundelka w typie szpica, pytam przez ciekawość. Quote Link to comment Share on other sites Share Ani linia Galwina matki (czyli Przemozna Chetka) ani linia ojca (czyli DD) nie jest obciazona jakos specjalnie dysplazja. Ojca nie znam, ale wiem ze matka nie choruje na dysplazje. Wiem jedno, nie jest to wina hodowcow - oni zrobili wszystko co mogli... Starali sie dobrac dla swojej suki jak najlepszego partnera. Sa to ludzie niesamowicie kochajacy swoje psy, jak rowniez maluchy ktore opuszczaja ich hodowle. Nie jest to ich wina. Dziedziczenie dysplazji to bardzo skomplikowana sprawa, jest to choroba poligeniczna, czyli odpowiada za nia wiecej anizeli jeden gen, nie wiemy wciaz jakie geny sa za nia odpowiedzialne i nie wiemy jaki jest mechanizm dziedziczenia. Oprocz uwarunkowan genetycznych, duzy wplyw ma zywienie, to ile i jak chodzi szczeniak, po jakim podlozu chodzi... Nie dziedziczy sie dysplazji, a jedynie predyspozyjce do niej. Moj Galwin jest psem bardzo duzym (za duzym jak na przedstawiciela tej rasy), podobnie jego siostra o ktorej za pewne piszesz - jest bardzo duza suka. Podejrzewam ze to po czesci jest wina tego, ze maja dysplazje. A czy ja zrobilam wszystko by Galwina uchronic? Nie wiem, trudno jest mi na to odpowiedziec... Staralam sie. Quote Link to comment Share on other sites Share Dziękuję Natalio, zawsze interesowały mnie choroby genetyczne , próbuję zgłebić ich tajniki( z różnym skutkiem, takie sobie hobby).O rodzinnym domku Galwina zawsze słyszałam same Quote Link to comment Share on other sites Share [quote name='ewula']Przemyślałam, przeanalizowałam i ... powstał dylemat.[/QUOTE] Przepraszam że się wtrącam :oops: ale czy te stawy są już w tak złym stanie że ta operacja jest konieczna ??? Przecież to jest dopiero 5 miesięczny szczeniak i ma jeszcze niewykształcone do końca stawy :crazyeye: i już ingerencja :crazyeye: ja wiem że weterynarze to by wszystko operowali :crazyeye: ale może należy się jeszcze zastanowaić bo tego odwrócić się już nie da :cool1: ja mam sukę ONkę z dysplazją ma prawie 6 lat i dopiero niedawno staw się odezwał a tak to żyła jak na nią dość intensywnie (od 2 lat trenujemy IPO). Jak tylko odkryłam że coś jest nie tak to pies zaczął dostawać preparaty na stawy, odchudziłam ja maksymalnie i zapewniam odpowiedni ruch. Dodam że wet mi coś tam przebąkiwał o operacji ale powiedziałam zdecydowane NIE. :shake: No chyba że już tak źle jest ze stawami Twojego psiaka :cool1: Tak samo wnętrostwo :cool1: znam 3 wnętry ONki i ani jeden jeszcze nie był operowany, a maja już koło 3 lat :cool1: własiciele czekają aż psiak się do końca ukształtuje, jego charakter i wygląd :cool1: do momentu kastracji psy są po prostu obserwowane :cool1: a później mają być wykastrowane :cool1: Quote Link to comment Share on other sites Share Witam wszystkich! Mialam owczarka z dysplazja,ktorego zabralam ze schroniska w celu wyleczenia. 5-miesieczny szczeniak(Kajan,teraz Kruszynka),ktory prawie nie mogl chodzic. Trafil rowniez do kliniki dr Wasiatycza,ale prowadzony byl przez dr Dziurle. Leczylam Go przez 6 miesiecy,dostawal oczywiscie duze ilosci wapna i dodatkowo tabletki,ale niestety nie pamietam nazwy. Piesek jest w tej chwili w bardzo dobrej kondycji. [EMAIL="[email protected]"]Napisz[/EMAIL] do mnie prywatna wiadomosc to przekaze Tobie wiecej informacji,teraz nie moge pisac. pozdrawiam Quote Link to comment Share on other sites Share [quote name='Szira/Gosia'](...)Tak samo wnętrostwo :cool1: znam 3 wnętry ONki i ani jeden jeszcze nie był operowany, a maja już koło 3 lat :cool1: własiciele czekają aż psiak się do końca ukształtuje, jego charakter i wygląd :cool1: do momentu kastracji psy są po prostu obserwowane :cool1: a później mają być wykastrowane :cool1:[/QUOTE] Ufff... dzięki serdeczne, za ten wpis, Gosiu! :D Mam 18miesięcznego DONa, jednostronnego wnętra i również upieram się przy monitorowaniu - tak zstąpionego jak i niezstąpionego jądra - dopóki pies nie zakończy całkowitego - fizycznego i psychicznego - rozwoju. Nasłuchałam się, że wnętry są bardziej: pobudliwe/agresywne/dominujące (niepotrzebne skreślić:razz:) i już już miałam ciachać kilkumiesięcznego podrostka, ale... chłopski rozum zwyciężył:diabloti:. Dopóki NIE ma ewidentnych wskazań, pozwalam mu osiągnąć dojrzałość. BTW - od znajomej hodowczyni usłyszałam, że rakowacenie niezstąpionych jąder, to w praktyce (nie w teorii wetów, co to tylko ciach-ciach) zaledwie kilka procent wśród wszystkich wnętrów... Głowa boli od myślenia - przy tak różnych informacjach - jak tu naszym czterolapym najlepiej zdrowy żywot zapewnić, ale w moim prywatnym odczuciu ciachanie 'na zapas' jakieś takie dziwne...:hmmmm: Quote Link to comment Share on other sites Prev 1 2 3 4 5 6 Next Page 1 of 15 Join the conversation You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
ile żyje pies z dysplazją